Günün öyküsü: Anne kafamda bit var…

-“Hücreden biraz uzaklaştık. Polis durdu. Ben de durdum. Polis A. geldi yanımıza. Üç polis ve ben, öylece dikiliyorduk. Sonunda polislerden biri (A. değil):

-“Al bakalım şu süpürgeyi eline,” dedi. Aldım.

Bağırarak devam etti:

-“Beni dinleyin! Herkes çöpünü kapının altından atacak; artist de buraları süpürecek!”

Bir an, süpüreyim mi, süpürmeyeyim mi diye düşündüm. Sonra elimdeki saplı süpürgeyi ayaklarımın çevresinde ufak ufak, isteksizce hareket ettirmeye başladım.

-“Ulan çöplerinizi dışarı çıkartın, yoksa fena yaparım!”

Dokuz-on hücrenin hiçbirinde hareket olmadı. Ben de gönülsüz, süpürmeyi bıraktım, çöpleri beklemeye başladım. Kimsenin kımıldamadığını görünce polis sinirlenmişti:

-“Ulan çöplerinizi dışarı çıkartın! Vatan haini Tarık Akan toplayacak!”

O da ne? İlk kez biri bana ‘vatan haini’ diyordu… Sözler kulağımda yankılandı… Zaman geçiyordu, ama hala hiçbir hareket yoktu. Sinirine hakim olamayan polis, bir numaralı hücrenin kapısına sıkı bir tekme attı ve ana avrat küfre başladı.

Bir bana dönüyor,

-”Vatan haini!” diye bağırıyor, bir hücrelerden yana dönüyor, küfrediyordu.

Sonra en uçtaki hücrelerden onu çılgına çeviren ses duyuldu:

-“Memur bey, ben süpürürüm… Tuvaletleri de yıkarım… Ama ona yakışmaz…”

Hiç bu kadar gururlandığımı anımsamıyorum… Boğazım düğümlenmişti…

Tarık Akan / “Anne kafamda bit var”

www.bilimsanatyolu.com