Bir idamın hazin öyküsü…

Havalandırmanın ortasına kurulan darağacı, ve infaza saniyeler kala Adalı’dan ilginç bir istek gelir.

Hakim Ali Kayacan’a döner,

-“Efendim, şu gömleğin iki düğmesini açabilir miyiz? Gömleği dar yapmışlar”

Hakim anlatıyor,

Garip bir durum yaşanmıştı, ölüme tanıklığın bir kaç saniye öncesin de boynuna dar ağacı geçecekti, ancak o boğazından iki düğme çözmek istedi.

Koşarak çıktı Adalı sehpaya, cellat sandalyeyi çekti infaz tamamdı, adli doktor baktı ölmüş tamam,

22 yaşındaydı. Tamamdı…

Nevzat Çelik şu dizelerle anlatıyor Necdet Adalı’yı

Beni burada arama

Arama anne

Kapıda adımı sorma

Saçlarına yıldız düşmüş

Koparma anne ağlama…

Kaç zamandır yüzüm traşlı

Gözlerim şafak bekledim

Uzarken ellerim kulağım kirişte

Ölümü özledim anne

Yaşamak isterseken delice…

Ah.. verebilseydim keşke

Yüreği avcunda koşan herbir anneye

Tepeden tırnağa oğula

Ve kıza kesmiş

Bir ülkeye armağan

Düşlerimle sınırsız

Diretmişliğimle genç

Şaşkınlığımla çocuk devrederken sırdaşıma

Usulca acı verdi yanağımda tomurcuk

Pir sultan’ı düşün anne, şeyh bedretinn’i

Börklüce’yi, torlak kemal’i

Insanları düşün anne

Düşün ki yüreğin sallansın

Düşün ki o an güzel günlere inanan

Mutlu bir yusufcuk havalansın…

Beni burada arama

Arama anne

Kapıda adımı sorma

Saçlarına yıldız düşmüş

Koparma anne ağlama…

Yani benim güzel annem

Ala şafağında ülkemin yıldız uçurmak varken

Oturup yıldızlar icinde kendi buruk kanımı içtim

Ne garip duygu şu ölmek

Öptüğüm kızlar geliyor aklıma

Bir açıklaması vardır elbet giderken dar ağacına…

Geride masa üstünde boynu bükük

Kaldı kağıt kalem.

Bağışlar beni güzel annem

Oğul tadında bir mektup yazamadım diye

Kızma bana…

Elleri değsin istemedim

Gözleri değsin istemedim

Ağlayıp kokluyacaktın

Belki bir ömür taşıyacaktın koynunda

Yaşamak ağrısı asıldı boynumda

Oysa türkü tadında yaşamak isterdim…

Ölmek ne garip şey anne!

Bayram kartlarının tutsaklığından aşırıp bayramı

Sedef kakmalı bir kutu içinde

Vermek isterdim çocukların ellerine

Sonra, sonra benim güzel annem

Damdan düşer gibi vurulmak isterdim bir kıza…

Gecenin kıyısında durmuşum

Kefenin cebi yok

Koynuma yıldız doldurmuşum

Koşun çocuklar koşun

Sabah üstüme üstüme geliyor…

Kısacası güzel annem

Bir çiçeği düşünürken ürpermek yok

Gülmek umud etmek özlemek

Ya da mektup beklemek

Gözleri yatırıp ıraklara….

Ölmek ne garip şey anne!

Artik duvarlari kanatırcasına tırnağımla

Şaşkin umutlu şiirler yazamıyacağım

Mutlak bir inançla gözlerimi tavana çakamıyacağım

Baba olamıyacağım örneğin

Toprak olmak ne garip şey anne!…

Ölmek ne garip şey anne!

Uçurumlar ki sende büyür

Dagdır ki sende göçer

Ben bayram derim çiçek derim

Çam diplerine açmış kanatlarını kozalak derim

Gül yanaklı çocuğa benzer

Yinede oğlunu yitirmek ne garip şey anne…

Her kavgada ölen benim

Bayrak tutan çarpışan

Her kadın toprağı tırnaklıyarak

Doğurur beni

Özlem benim kavga benim aşk benim…

Bekle beni anne

Bir sabah çıkagelirim

Bir sabah anne bir sabah

Acını süpürmek için açtığında kapıyı

Adı başka sesi başka

Nice yaşıtım

Koynunda çiçekler

Çicekler içinde yeni bir ülke getirirler….

Nevzat Çelik

www.bilimsanatyolu.com