Günün öyküsü: Deri giyimli bir melek

Çöp konteynırlarının yanına atılmış kırık bir oyuncak olduğunu sandı. Ta ki “mavi heykel” titremeye başlayana kadar.

Motosiklet kulübünün Başçavuşu Jax, insanların genellikle kaçındığı türden bir adamdı: 127 kilo kaslı ve dövmeli, heybetli bir duruşa sahip. Bir tamirci dükkanının arkasından kestirmeden giderken çöp konteynırlarının yakınında parlak mavi bir şey gördü. İlk başta bunun bir manken ya da kötü bir şaka olduğunu düşündü.

Sonra hafif, kesik kesik bir inleme duydu. Yaklaştıkça midesi bulandı. Manken değildi. Bir köpekti.

İliklerine kadar zayıflamış ve tamamen endüstriyel boyayla kaplı genç bir köpek. Kimyasal, soğuk gecede sertleşmiş, hayvanı bir tür mavi kabuğun içine hapsetmişti. Yürüyemiyor, ısınmak için kıvrılamıyordu. Orada öylece duruyordu, kaskatı kesilmiş, kontrolsüzce titriyor, donarak ölmeyi bekliyordu.

Jax bir an bile tereddüt etmedi. Deri yeleğini mahvetmeyi veya araba yolunda kirlenmeyi umursamıyordu. Çamura diz çöktü, köpeğin kaskatı, iskelet gibi bedenini kaldırıp göğsüne bastırdı.

-“Aman Tanrım… sana ne yaptık?” diye fısıldadı.

-“Dur. Sıcak, hissedebiliyor musun? Al onu, biraz ısın.”

Kardeşi kamyoneti getirirken, kan dolaşımını hızlandırmak için uyuşmuş patilerini ovuşturarak onu nazikçe kucakladı. Hayvan kontrolünü beklemediler. Titreyen köpeği arka koltuğa koyup doğruca acil veterinere götürdüler.

Veteriner ekibi, dört saat boyunca banyo, tıraş ve titiz bir temizlik yaparak tüm zehirli boyayı temizledi. Bir yaşından büyük olmayan köpeğin geceyi atlatamayacağını söylediler.

Jax tüm hesabı ödedi.

Adını Cobalt koydu.

Cobalt bugün sağlıklı, boyasız ve onu kurtaran adamla birlikte özel yapım bir sepet içinde gururla yolculuk ediyor.

Dünya karanlık bir sokakta korkutucu bir motorcu gördü. Cobalt ise deri giyimli bir melek gördü.

www.bilimsanatyolu.com