Sokrates, tanıdığı bir gencin hızla koştuğunu görür ve onu durdurur.

-“Nereye koşuyorsun böyle?”

-“Yarışmaya.”

Sokrates genci süzer ve gülümseyerek devam eder:

-“Demek iyi koşuyorsun. Büyük ihtimalle birinci olacaksın. Başına defne dalı konacak, insanlar seni alkışlayacak, övgüler duyacaksın… Fakat merak ettiğim bir şey var: Bütün bunlarla aslında ne kazanmış olacaksın?”

Genç tereddüt etmeden yanıt verir:

-“Şeref kazanacağım.”

Sokrates başını hafifçe eğerek sorar:

-“Öyleyse sen şerefin ne olduğunu biliyorsun. Bana da öğret: Şeref nedir?”

-“Şeref, fazilettir.”

-“Peki fazilet nedir?”

Genç bir an düşünür ve şöyle der:

-“Fazilet, insanın başkaları için ürettiği değer olmalıdır…”

Sokrates’in soruları çoğu zaman insanı böyle bir noktaya getirir: İnsan şöhret, ödül ya da alkış peşinde koşarken bir anda fark eder ki asıl konu kazanmak değildir. Peki nedir mesele? Sokrates’le paralellik gösterelim ve diyelim ki “anlamını bilmekti!”

www.bilimsanatyolu.com