“İtibardan tasarruf edilmez” diyenlere anlat anlatabilirsen….

Charles de Gaulle Fransa Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı olduğu dönemde, kamu parasını kutsal sayıyor ve en küçük kişisel harcamasının dahi devlet tarafından karşılanmasını kesinlikle reddediyordu.

Élysée Sarayı’na gelir gelmez, elektrik ve gaz sayaçlarını kendi adına taktırmış, aile tüketimini kendisi ödemek için düzenleme yaptırmıştı. Eşi Yvonne, evin tüm masraflarını aşırı bir titizlikle küçük bir deftere not ederdi: elektrik, gaz, yiyecek, giyim, sabun ve hatta aile yemekleri bile…

Her ay, bu tamamen özel masrafları karşılamak için Hazine’ye bir çek gönderirdi. Bir gün Élysée’nin muhasebecisi “Buna gerek yok” diye hatırlatınca Yvonne şu ünlü cevabı vermişti: “Mösyö, kamuyla ilgili olmayan her şey özeldir ve özel olanı biz kendimiz öderiz.”

General, “kasalar karışmasın” ilkesini harfiyen uyguluyordu. Yvonne, kendi özel yemek odalarında devletin takımlarını kullanmamak için Bon Marché’den kendi porselen takımını almıştı. De Gaulle de Colombey-les-Deux-Églises’e yaptığı özel yolculukların benzinini cebinden ödüyordu.

Aileye hiçbir ayrıcalık tanınmıyordu: ne çocukları ne de torunları resmi araçları kişisel işleri için kullanamazdı.

En ufak ayrıntısına kadar her şey ayrılmıştı. General, başkanlık maaşını alırdı ama bunu hiçbir zaman artırmamıştı; askeri bir disiplinle son derece sade bir hayat sürüyordu. 1969’da iktidardan ayrılırken cumhurbaşkanlığı emekli maaşını reddetti ve sadece general maaşını kabul etti.

1970 Kasım’ında vefat ettiğinde geride önemli bir servet bırakmamıştı; sadece savaştan önce kendi parasıyla aldığı Colombey’deki evi vardı. Hatta bazen, özel bir harcamanın yanlışlıkla devlet parasıyla ödenmiş olabileceğinden şüphelenirse Hazine’ye fazladan bir çek gönderdiği rivayet edilir.

Ülkemizde de Cumhurbaşkanlık yapan Ahmet Necdet Sezer de benzer titizliği göstermişti. Gösteriş meraklısı olan sonradan görmeler hep küçümser davrandılar. İtibarı gösterişte, lüks tüketimde ve saraylarda aradılar. Yazlık saray, kışlık saray, göl kenarında saray, dağ başında saray… Saraylar çoğaldıkça halkın sofradaki lokmaları azaldı.

www.bilimsanatyolu.com